Buscar neste blog
25 de mar. de 2007
Sálvora, primeiro dun marqués, agora dun banco
24 de mar. de 2007
A sombra do narcotráfico
![](http://bp2.blogger.com/_wHF5tWQRLD0/RgUwPbk2E1I/AAAAAAAAACM/HDIBb-cTPkM/s0-d/planeadorafumelow.jpg)
Ante estes feitos, mellor deixar cantar ós Debuxos Reanimados, que nos interpretan neste vídeo de Luar o narcocorrido de Benigno Maquieira, que repartía cocaína por toda a ría de Arousa. (Para non papar todo o programa, avancen o reprodutor ata a hora 2.57 ).
19 de mar. de 2007
Pola recuperación do maltratado Portiño
![](http://bp1.blogger.com/_wHF5tWQRLD0/Rf8IHgJyFjI/AAAAAAAAABk/LoIXQQNmmts/s0-d/portinho1_low.gif)
Acceso ao Portiño desde a rúa do Charco. O escaso areal que quedou libre de cemento, ao fondo, está cheo de restos de cerámica.
![](http://bp3.blogger.com/_wHF5tWQRLD0/Rf8IIAJyFlI/AAAAAAAAAB0/4TxV7UrqUOM/s0-d/portinho4_low.gif)
No Portiño aínda queda un pequeno campiño sen edificacións
A magnífica posta de sol que ofrece a zona
Cando as autoridades competentes se decidan a recuperar ambientalmente a liña de costa comprendida entre O Regueiro, O Portiño, Sucabirto e a Abilleira pequena (e por recuperar non se entende facer un paseo marítimo de cemento); e cando os veciños deixen de botar cascallos e maltratar a praia, amosarase ante nós toda a fermosura desta zona de cons, onde cada posta de sol se converte nun impresionante espectáculo da natureza.
O Portiño demostrou, ademais, unha excelente capacidade de recuperación cando, logo de moitos anos de vertidos directos de augas fecais, que cubriron a area de sudre, se instalou o caño de augas depuradas. Cun bo plan de actuación, ata se poderían habilitar zonas de baño urbanas decentes.
16 de mar. de 2007
Pregóns dunha caracola... e A Ghrañola
![](http://bp3.blogger.com/_wHF5tWQRLD0/Rfr9Ymx9E-I/AAAAAAAAAAM/AUGlvLYDefU/s0-d/ungrumeteblog.gif)
Un dos capítulos está dedicado a María "A Ghrañola", unha extravagante e entrañable muller, cuxo recordo permanece vivo na memoria popular colectiva. Nos seus delirios, A Ghrañola soñaba con casar cun príncipe inglés. E cando a escuadra inglesa asomaba pola ría rumbo a Vilagarcía, corría a poñer as súas mellores galas e a encherse de colares e aneis. Aínda hoxe se lle pode escoitar a algunha vella dicir "pareces María A Ghrañola" cando alguén vai moi recargado no vestir.
O autor do libro, "Nitucho", era fillo de Luis Otero Maestú , coñecido pola xente como "Juanito de Luisa" (aínda que non tivera que ver co seu verdadeiro nome; estas cousas pasan na Arousa). Nado na illa e finado en Huelva, Juanito de Luísa rexentou durante anos unha taberna no Nicho, onde ademais de exercer de taberneiro, cultivou a arte da escritura. Letrista da comparsa O Cano e poeta, pódese dicir que exerceu de cronista oficial da Arousa. Estes versos que reproducimos aquí, incluídos en Pregones de una caracola y narraciones de un grumete, dedicoullos a María a Ghrañola:
Soñando en ser reina ou princesa un día,
chegou a ser vella "María Grañola",
pois naceu a probe con esa manía,
porque quixo Dios que nacera tola
Con ser unha humilde moza costureira,
imperal quimera na cabeza arrola,
e sobrevivindo á familia enteira
chegou a toparse no mundo moi sola.
E, sendo xa vella, cuase outogenaria,
aquela flor, murchada pola desventura
topou en Cambados –vila hospitalaria-
a mansión soñada na súa loucura.
Dinde logo Reina María non é
pero mesmamente com'unha Princesa,
habita o Palacio de Santo Tomé,
que donou pr'asilo, cristiana marquesa.