Iso que se ve é o peirao dos carcamáns, mira a dorna como aproveita o porto natural. Non merecemos chamarnos carcamáns, si acaso da isla ou como moito da illa.
demagoxia pura e dura, de onde sacas que vai a desaparece o lagartiño?? na illa, eres outra visionaria como o Sr. Gonzalez cando dixo que o muelle do cabodeiro ia a desaparecer.....
ehh?? si ahora nos vamos a rasgar as vestiduras por un camiño de pes, de eso a que desapareza o lagartiño vai un cacho...a noticia di que desaparece unha paisaxe.
saudos
PD: creo que a distacia da unha imaxe distorsionada...
Pois eu creo que:fainos falta un mujelle(como é debido),ó muelle faille falta unha carretera.Por aljun lado hai que fasela,e si non joden a praia donde te chumpavas de peque,joden o monte ou as canelas...ou sabe dios!e bueno,hai que ir pa diante(mirando pos pes).
Y caminó, vereda adentro, el que más Ojo en camino y ojo en lo por venir Y cuando vino el tiempo de resumir Ya su mirada estaba extraviada entre el estar y el ir
De tres hermanos el más grande se fue Por la vereda a descubrir y a fundar Y para nunca equivocarse o errar Iba despierto y bien atento a cuanto iba a pisar
De tanto en esta posición caminar Ya nunca el cuello se le enderezó Y anduvo esclavo ya de la precaución Y se hizo viejo, queriendo ir lejos, con su corta visión
Ojo que no mira más allá no ayuda el pie óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
De tres hermanos el de en medio se fue Por la vereda a descubrir y a fundar Y para nunca equivocarse o errar Iba despierto y bien atento al horizonte igual
Pero este chico listo no podía ver La piedra, el hoyo que vencía a su pie Y revolcado siempre se la pasó Y se hizo viejo, queriendo ir lejos, a donde no llegó
Ojo que no mira más acá tampoco fue óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
De tres hermanos el pequeño partió Por la vereda a descubrir y a fundar Y para nunca equivocarse o errar Una pupila llevaba arriba y la otra en el andar
Y caminó, vereda adentro, el que más Ojo en camino y ojo en lo por venir Y cuando vino el tiempo de resumir Ya su mirada estaba extraviada entre el estar y el ir
Ojo puesto en todo ya ni sabe lo que ve óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
[Redacción. 11/05/09 ] Algunhas das palabras que usan a cotío as xentes da Arousa non aparecen recollidas na norma oficial do galego, pero iso non significa que debamos renunciar a elas. En ocasións, o termo remite a unha palabra primitiva en latín, ou aparece recoñecido pola lingua portuguesa, pero noutras, descoñecemos por completo a súa orixe. Para facer unha compilación de todas esas palabras e tratar de dilucidar o significado e a ortografía correcta, abrimos este espazo de intercambio de coñecemento. A intención é ir ampliando e completando a listaxe, coa colaboración de todos os internautas interesados no mundo do léxico carcamán. Poden deixar as súas achegas, críticas e ideas a través dos comentarios.
[Redacción] O exalcalde Sito Vázquez vén de iniciar dende o seu blog unha campaña para que o Concello da Illa de Arousa mude o seu nome por 'Concello de Arousa'. Vázquez preparou un modelo de carta de solicitude que os usuarios poden descargar e enviar por correo ao alcalde. Historicamente, tanto os habitantes insulares como os seus veciños se referiron á illa co nome de “Arousa”, unha tendencia que comezou a mudar a partir da constitución dun municipio propio baixo o nome de “Concello da Illa de Arousa”, de xeito que se está impoñendo o nome de “illa” para referirse ao lugar. Vázquez xa ten escrito en varias ocasións sobre a preocupación que lle causa o feito de que a illa estea a perder o seu nome . Máis información sobre a nomenclatura da Arousa: A illa nos mapas antigos: I , II , III (Susi Rial) Concello da Arousa (Sito Vázquez) O nome da Arousa (Ilha de Orjais) Arousa: a illa dá o nome á ría (Xoán Dopico, revista Dorna )
[Redacción. 25/05/09 ] "Fraseoloxía carcamana" naceu co obxectivo de compilar e explicar as expresións típicas carcamanas, unha morea de frases de uso coloquial, difíciles de entender para as persoas alleas á Arousa. - Andar ao chuchuchú : participar en pequenas reunións regulares ou improvisadas onde se propagan e difunden rumores ou pequenas conspiracións. Exemplo de uso: "non te fíes de fulaniña que anda moito ao chuchuchú". -Aparta laxe que te fendo!: expresión para indicarlle a alguén que ten moita fachenda ou que esaxera as súas capacidades. Obviamente, unha laxe non é tan fácil de fender. -A xogar a Testos: expresión usada para dicirlle a alguén que deixe de molestar e marche. Fai referencia ao lugar ao que tradicionalmente ían os rapaces a xogar ao fútbol.
Iso que se ve é o peirao dos carcamáns, mira a dorna como aproveita o porto natural. Non merecemos chamarnos carcamáns, si acaso da isla ou como moito da illa.
ResponderEliminarLamentável.
ResponderEliminardemagoxia pura e dura, de onde sacas que vai a desaparece o lagartiño?? na illa, eres outra visionaria como o Sr. Gonzalez cando dixo que o muelle do cabodeiro ia a desaparecer.....
ResponderEliminarsaudos
De momento o caminho vello xa desapareceu amigho, vai dar unha volta por alí e verás. ;)
ResponderEliminarehh?? si ahora nos vamos a rasgar as vestiduras por un camiño de pes, de eso a que desapareza o lagartiño vai un cacho...a noticia di que desaparece unha paisaxe.
ResponderEliminarsaudos
PD: creo que a distacia da unha imaxe distorsionada...
Para min non era tan solo un camiño de pés, sinon que era un recuncho donde solía ir a pasear e relajarme un pouco, pero todo sea pola evolución...
ResponderEliminarPois eu creo que:fainos falta un mujelle(como é debido),ó muelle faille falta unha carretera.Por aljun lado hai que fasela,e si non joden a praia donde te chumpavas de peque,joden o monte ou as canelas...ou sabe dios!e bueno,hai que ir pa diante(mirando pos pes).
ResponderEliminarY caminó, vereda adentro, el que más
ResponderEliminarOjo en camino y ojo en lo por venir
Y cuando vino el tiempo de resumir
Ya su mirada estaba extraviada entre el estar y el ir
http://www.youtube.com/watch?v=7_G5SICGq24&feature=related
De tres hermanos el más grande se fue
Por la vereda a descubrir y a fundar
Y para nunca equivocarse o errar
Iba despierto y bien atento a cuanto iba a pisar
De tanto en esta posición caminar
Ya nunca el cuello se le enderezó
Y anduvo esclavo ya de la precaución
Y se hizo viejo, queriendo ir lejos, con su corta visión
Ojo que no mira más allá no ayuda el pie
óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
De tres hermanos el de en medio se fue
Por la vereda a descubrir y a fundar
Y para nunca equivocarse o errar
Iba despierto y bien atento al horizonte igual
Pero este chico listo no podía ver
La piedra, el hoyo que vencía a su pie
Y revolcado siempre se la pasó
Y se hizo viejo, queriendo ir lejos, a donde no llegó
Ojo que no mira más acá tampoco fue
óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
De tres hermanos el pequeño partió
Por la vereda a descubrir y a fundar
Y para nunca equivocarse o errar
Una pupila llevaba arriba y la otra en el andar
Y caminó, vereda adentro, el que más
Ojo en camino y ojo en lo por venir
Y cuando vino el tiempo de resumir
Ya su mirada estaba extraviada entre el estar y el ir
Ojo puesto en todo ya ni sabe lo que ve
óyeme esto y dime, dime lo que piensas tú
OH,está guapa esta:se va el caimán,se va el caimán...é esa.
ResponderEliminarOhjojojo,...vaia merda de chirijota-
ResponderEliminar